Klaverke ...

Te vroeg aangekomen zag ik. Ook dat men er, nog altijd kei-hard aan het werken is. Je moet manoeuvreren door

de talloze afrasteringen  ...

Het was er druk.Talloze reizigers, zwaar bepakt en gezakt,

zochten één voor één hun weg ...

... naar de treinstellen.

Andere maakten zich, net als ik, even uit te voeten, voor een aankomende lange rij, van schoolgaande jeugd ...

Hun stemmen klonken luid en opgewekt. Ze gingen zo te horen graag naar hun bestemming(en) ...

Er was begeleiding genoeg voorzien, 

bij deze jongeren ...

De ' iets oudere', die woensdag ook goed vertegenwoordigd waren, liepen apart,

en niet meer in zo'n grote groep, naar hun eigenste doel ...

en ook zij waren allen goed gepakt en gezakt.

Andere zaten dan weer rustig in het zonnetje te wachten,  tja op wat er komen zou ...

Belangstelling kregen ze allemaal genoeg in ieder geval

Zo, dit waren enkele sfeerbeelden van op een zonnig plein aan het station in Oostende, en dat in de toekomst,

" Station aan Zee zal heten, "

En er dàn ...

zo zal uitzien ... :-)

Wordt véél mooier hé ... :-) !

Gisteren rond de middag een sms-ke: Ik zit op de trein. Slechte verbinding. Kan je mij komen halen in Oostende. Kus.

-Oké.

Dat kwam me eigenlijk wel goed uit. Ik was al langer benieuwd naar de slakken invasie in Oostende. Dus hup, de auto in,

camera mee, en onderweg wreed content dat het file-rijden was in de tegenovergestelde rijrichting, (Frankrijk) en niet

naar Oostende. 

Richting station, aan de Kennedyrotonde, zie je ze al van verre staan. Die knalgele slakken ...

Ze zijn met 100, metershoog, zijn een ontwerp van de Koksijdse kunstenaar William Sweetlove, en trekken zich blijkbaar 

maar weinig aan, van al dat snellere verkeer rondom zich.

Fier staan ze daar, met opgeheven hoofd,

alsof ze tegen je zeggen willen ...

" Vanwaar toch die haast ... ?

 Het leven kent toch ook een slakkengangetje  ... ?

Wij hoeven niet per sé heen en weer,

zoals jullie, en dragen ons huis op onze rug.

Maar mensen, kijk mij nou ...

en hoor wat ik zeg, 

Jullie willen steeds maar sneller en sneller.

 snel, snel snel,  groeien in je job,

ook in  de liefde en het geluk. Maar wij, wij slakken ...  

wij overleven het hier op aarde, ook al eeuwenlang,.

en aan snelheid  ....? 

Hebben wij,  de slak  ...

Gewoon: L* A * K  "

;-)

 Vanochtend 8 uur, kwam ik de kleedruimte van de sportzaal nog maar net binnen en 'k zag haar zitten:

 " Heb je een fijne Moederdag gehad " viel ze met de deur in huis. En ik begon.

 Over mijn boeketje dat ik in de keuken 's morgens vroeg had gevonden,  De ' verboden ' maar lekkere snoepjes erbij,

 de onverwachtse BBQ later in de tuin ( Mede door het mooie weer ... )

 " Was die van jou ook goed meegevallen ?  " eindigde ik. Ze keek me aan . " Ik ben wel en niet gevierd, " antwoordde ze

 na een korte stilte.  " De éne die ik had gehoopt te zien, is niet komen opdagen, en de andere twee 

 hebben onderling wat ruzie gemaakt, omdat de éne jaloers was op 't cadeau van de andere ... Haar ogen werden 

 rood en nat, en ik zweeg ... 

 Toen hebben we samen effe hard gefietst ...

Ook dit is moederdag ... :-(

3 verschillende verhalen ...

Bij ons, in De Panne,  en meer bepaald in Villa Chalutier, Bortierlaan 25 ...

stelt de Spaanse kunstenaar Isaac Cordal tentoon. U kent hem wel, Isaac is ' de man' van de kleine mannetjes.

Hij woont en werkt sinds enige tijd in Brussel en is vooral bekend als street artist. Hij gaat vaak op stap met soms

twintig beelden in zijn rugzak, om ze dan her en der te verspreiden in de omgeving. Hij gebruikt hiervoor zelden sculpturen

die meer dan 25 cm hoog zijn. Het achterliggende idee is dat de stad tot decor verwordt voor deze sculptuurtjes, en dat ze

achter, onder, en tussen het stadsmeubilair, beschutting vinden ... Hiér  in Villa Chalutier heb ik ze met genoegen

her en der gevonden ... :-) ! Kijkt U even mee ... ?

IK ZAG:

War ... A soldier ... In een oud, kapot, ingemaakt kastje ...

zag ik dit tafereel, en pal daarboven, op een klein gouden sokkeltje, zat nog een soldaat, met gasmasker en al ...

te mediteren ...

Ik denk dat de kunstenaar daarmee aan ons duidelijk wilde laten zien, dat, wanneer men aan het mediteren is,  geen oorlog

kan gevoerd worden. En geen oorlog is ...  vrede ... :-)

Dan zag ik ze:  The leaders.

In het midden van de kamer,  sommige tot aan hun kin ' in de miserie ' ...

* klik op de kleinere foto's om ze te vergroten. * 

Al deze mannetjes, zijn kaal en grijs. Ze hebben iets triestigs over zich en lijken gelaten en afwachtend op

wat er gebeuren gaat . Zinkend, de dieperik in  ... of ... ? Waiting For Climate Change ...

* Isaac Cordal.  Later meer hierover ... ;-)  *

Aan de schouw, in hetzelfde lokaal in Villa Chalutier, hangt er een mannetje met in zijn hand,

een hele lange rekening ...

Wil de kunstenaar, met dit  'kader- mannetje, '  ons hiermee laten weten, hoe duur het leven is ... ?  Volgens mijn

bescheiden mening wél. Of is het gewoon een momentopname geweest van hem,  van een dure tijd in LONDON ?

De bezoekers vullen het zelf maar in ... ;-) Naast het Kader-mannetje, en ook op een gouden sokkel geplaatst, zit er

een man met naast zich zijn trouwe viervoeter.

Dat het het enigste van al die honderden figuurtjes in de kamer was, met een enigzins gelukkige uitdrukking op z'n gezicht ...

Komt vast en zeker door die trouwe en belangeloze vriendschap van een hond als kameraad ... :-) !

Daarna sloeg ik linksaf, en liep door een 'opperkamertje' zoals wij dat noemen. Naast de Chauffage vond ik er wéér eentje ...

en dat vind je meermaals in z'n werken terug. In datzelfde 'opperkamertje' zie je nog méérdere werken staan, allemaal

met een gasmasker op. Zelfs dat schattige bruidspaar ! Toen liep ik de keuken in en was verbaasd ... 

In de vloer was er een hele hoop water verwerkt, met daarin allemaal mannetjes,

 in bootjes ... Biddend( ?)  Hoopvol, ( op overleving ... )

Afwachtend, (angstig )

( Waiting  .... For The Climate Change  ... ? )

* * *

* * *

* * *

* * * 

Toch schrikken, niet ... ? Ik wil zeker niet tot één van hén behoren, als het ooit zover mocht komen ... !

Ondertussen ben ik in een andere kamer terecht gekomen, en zie ongeveer hetzelfde scenario , alleen deze figuurtjes

lijken iets méér ' menselijker.'  Ik zie een man met een ijsje, in vuil, donker water ...

Ik zie ook, een oude man met een gekleurd hoofddeksel op,  (Jan-met-de- petjes ?) ... 

en ook hier,

staat het water hen haast ' aan de lippen ' ...

Hoog tijd om  ' the leaders'   wakker te schudden.

Waiting for climate change ... ! ! !

Dagelijks te bezoeken,  (ook aan de Esplanade, op hoge palen en net achter het terras van de Imperial ) 

te De Panne.

Beaufort 04. ISAAC CORDAL, in twee delen en op aparte locaties in onze gemeente.

Lieve groet. 

Doén ... :-) !

Dàt heb ik geweten ... :-) Met een mooie ruiker bloemen,

die ik al heel vroeg in de keuken vond ...

*daar kreeg ik ook nog ' bollekes ' bij ...  

Gelukkig heb ik goede helpers,

om die allemaal op te krijgen, en die lelies ...

Ruiken verrukkelijk ... :-) 

Bedankt ... :-) !

En aan jullie Mama 's van overal  ...

ook een fijne dag gewenst ... !

Dà-aaaaaaaaaaaaag ... :-)

Have a nice day ...

I'll see you tomorrow.

Bye-byeeeeeeeeeeeeeeeee ... :-) !

Onze Culinaire Wandeling bij Le Flore, begon van bij de aperitief al, " met een kleine degustatie van hapjes. "

Telkens kwam de eigenaresse aan de tafel(s) even uitleggen, wat er op onze borden lag. Daarna verscheen er de sommelier,

( haar echtgenoot, ) en bediende ons met een aangepast wijntje.

Njammie ... ! Toen dit lekkers op was kregen we een " Charlotte " van aspergepunten, Belgische kaviaar, een noten

en kervelgel. " Het wijntje dat daarbij hoorde was een " Sauvignon, - Oro de Castilla 2010  -  Do Rueda Spain.

Mmmmmmmmmm ook daar werd héérlijk van gesmuld.

Toen verschenen de steeds in zwart wit geklede, deftige obers opnieuw, en meteen vulde onze reukorganen zich met een

overheerlijk aroma.Op ons bord gaven we ook onze ogen goed de kost, ondertussen vertelde Mevrouw wat we zagen,

( en aten ):

" Een op lage temperatuur gegaarde zeebaars, een garnalenbouillon, zure room, zuring en shitakes in éscabes. "

En dronken we: "  een  Macon Vergisson - Domain Simonin - 2010 ...  :-) "

Ook daarvan werd er héérlijk gesmuld.  Toen hielden we een  kleine ' rustpauze ' ...

Daarna werd het hoofdgerecht opgediend, bestaande uit  "een  met Séchouanpeper geroosterde kalfsfilet, rillettes,

doperwten, polente en popcorn van Parmazaan." Hihihi Ook dàt ging allemaal heel vlotjes naar binnen en vooral die popcorn, 

was een geslaagde verrassing. Hierbij dronken we  "een Chateau Petit Corbin Despagne, - Saint Emilion  Gr.Cru  van 2009."

Toén verschenen Naomi's favorietjes, de Desserten ... :-)

Ditmaal kregen we " 'n Versnapering van witte chocolade en jasmijn, gekonfijte rabarber, en " tagada " aardbeien.

Mmmmmmmmm ... en bij de koffie ...

kregen we nog wat lekkers bovenop. Het was écht héél lekker allemaal en een lust voor het oog. Wij hebben genoten 

en we hoorden meermaals zeggen:

" als dit restaurant een ster verdiende, van mij (ons), kregen ze die, Op slag ... :-) ! " 

Tot later ... :-)

Op 30 April, gingen onder een stralend lentezonnetje naar het Gemeentehuis in Stabroek ...

( met familie, vrienden en kennissen, ( in stoet en te voet nog wel,  ) een jong koppeltje,

om elkaar het ja-woord te geven. Wat voorafging ... 

dàt leest u hier.

Hun huwelijksfeest ging toen,

in 1987 ...

door, in het Reigershof in Zandvliet-Berendrecht.

en nadien kwam er nog een huwelijksreis van, 

ergens in Tenerife ...

( allemaal foto's uit het familie-album )

Nu,

zovele jaren, ( en een kindje) later  ... :-)

Hield datzelfde koppeltje afgelopen weekend,  (in goed gezelschap van mensen van toen en nu ... :-)

een " Culinaire wandeling "  in De Panne, bij Le Flore...

( morgen méér daarover... )

Ze zaten achteraf, nét als 25 jaar geleden,  

ook 's nachts ...

 nog even aan de waterkant ... ;-)

 Het was AF ... :-) !

Feest van de Arbeid. Een vrije dag.

Dat komt goed uit ! Dat is lang uitslapen en je tijd niet altijd even zinvol doorbrengen. We worden hier ten huize,

langzaam wakker. Gisteren, 30 april, zijn Manlief en ik 25 jaar geleden gehuwd en zaterdag gaan we dat uitgebreid

vieren. Naomi 's vriendje heeft net laten weten, dat hij niet altijd aanwezig kan zijn. Zijn papa komt juist in dat weekend,

uit Berlijn voor hem op bezoek. ( de papa woont daar, en Naomi is samen met haar vriend, de papa gedag gaan zeggen,

toen ze in Berlijn verbleven met de school.)  Ze vindt het wel spijtig, zei ze. Maar een oplossing  ... 

 dié komt er wel ... ;-)

Ondertussen speelt de cd ( van Vladimir Horowitz): Träumerei ...

from Kinderszenen.   

Het afgelopen weekend was boeiend, maar vermoeiend. En terwijl ik dit berichtje typ,... komt er in De Panne ...

een waterzonnetje tevoorschijn. Mensen,  

Berg de paraplu's maar weer weg  ... :-)

Tot later ... :-) !

Dit weekend ging in De Panne ...

het Festival aan Zee (FaZ) van start.Met een schitterend programma !  

Zaterdag was helemaal op de jeugd gericht, 

en zondag,

werd het een dag voor de gezinnen.Helaas was het zeer slechte weer, een serieuze spelbreker !  De (gratis)  buitenanimatie

werd op zaterdag, volledig afgelast. ( zie hier ) Maar in de tenten ... Olala was er volop ambiance ! ! ! 

Naomi kwam als een koukleum, en kleddernat, zaterdagnacht thuis, maar was vol lof over de organisatie en de optredens!

En vandaag, zondag, 

zag het er zo uit ...

Brrrrrrrrrr ... jassen aan, paraplukes bij de hand ... ? Dààr gaan we dan ... :-) 

Wat vele onder jullie niet wisten ,

 was, 

dat Faz iemand een warm hart toedraagt, En wel Rory uit Diksmuide, ( en lotgenoten ! ) 

 De Panne was er hélemaal klaar voor ...  

ondanks het mindere mooie weer, werd het toch een succes. Had de zon geschenen, zoals verleden jaar, 

dàn had het er op het strand, weer zo uit gezien. 

Nu, anno 2012,  

werd het dit ...

Tot vanavond ... :-) !

I'll see you around ... :-) !

Of ...

Boundaries of Infinity.

Vlak voor het gemeentehuis in De Panne,

staat dit kunstwerk van de Maltese, Norbert Francis Attard.

Het kunstwerk bestaat uit twee delen,. De rechtopstaande, horizontale structuur, is gemaakt uit beton en stelt de

gulden snede van Fibonacci voor.

Het tweede deel van Boundaries of Infinity bestaat uit een waterpartij met zitbanken ... ( Gisteren nog niet helemaal af ... )

Beide onderdelen hebben als één geheel, een vaste plaats gekregen, pàl voor het gemeentehuis, en trekt nu al vele

bezoekers. Vaak ziet men die bezoekers peinzen en iets op een papiertje schrijven. Wij deden dat de eerste keer ook !

Ieder getalletje werd nauwkeurig overgeschreven,  om er thuis verder over na te kunnen denken ...

Of, zat men ergens op een terrasje, of in een plaatselijk café, steevast werd er over gepraat en gevraagd 

hoe ver je al gekomen was. Onderling werden naar oplossingen gezocht, en doorgegeven ... Ziet u het al ... ?

Gelukkig zijn er zitplaatsen genoeg en enkele bomen voorhanden, waaronder men verkoeling kan zoeken bij warmer weer,  

want echt gemakkelijk,  zijn sommige sommetjes toch niet ... ;-)  

Toch brengt het mensen dichter bij elkaar .

Beaufort04 ...

Een aanrader ... :-) !

Bij onze achterburen ...

( en met een goed zicht vanuit onze keuken, ) zagen wij al geruime tijd,

dat er iets gaande was. Vandaag verklap ik het geheimpje ...

Tussen het jonge groen verscholen

Bouwde er een aardig paar,

Heel de dag maar werkend, zwoegend,

Een keurig huisje in elkaar.

Dat was werken, maar met lusten. Dat was zwoegen, zonder rusten.

Maar zo kwam al vroeg in ’t jaar ... ?

Dit keurig nestje, in elkaar ... :-) 

Je begrijpt nu wel, dat wij telkens met argusogen bekeken worden, als wij op ons terras komen ...

Maar andersom ...

is dat ook het geval ... :-) 

Fijne dag nog ... !