20-07-11

Gisterenavond.

 

 

 

 

 

Manlief stormde de trappen op, de deur van onze slaapkamer stond wagenwijd open  ...

 

Daar lag ik dan, als vanzelf borrelde het vanuit mijn tenen naar omhoog, terwijl ik naar hem luisterde ... verbouwereerd ...  

 

even later haastte hij zich alweer de trappen af, en begon in zeven haasten te telefoneren ... Ik luisterde vol ongeloof

 

en ging hem na een tijdje achterna  ... Manlief geraakte haast niet meer uit z'n woorden, en ik, 

 

ik knoopte de centuur van m'n badjas toe, in slow motion ...

 

 

Een paar uur later liep ik in het midden van de nacht naar de badkamer, en hup ... 

 

daar kwam het weer met golven naar omhoog . Manlief had het me verteld dus kloppen zal het wel. Maar  ...  

 

Wat doet men in zulke situatie's ... ? Geen idee ... 

 

 

Het werd ochtend ...

 

Na het gewone dagdagelijkse gestommel,  en een ontbijt met zéér weinig woorden, was het volgende wat ik deed,

 

het zelf even nakijken. Niet dat ik Manlief niet geloofde, neen dàt niet ...

 

maar toch ... 

 

 

 

Dààr verscheen het dan (op de laptop ). Zwart op wit  Ik klikte en las ... 

 

en las ... en las ... Het klopte, 

 

zoals Manlief me had verteld ...  Wat had ik dan gedacht of verwacht  ... ?

 

 

Ik ben al een godganse dag van de kaart ...

 

 

 

Buurman M.

 

Zo jong nog ...

 

 

 

 

 

 

 

 

  


19:02 Gepost door Klaverke | Permalink | Commentaren (6) | Tags: buurman m |  Facebook

Commentaren

Goeie avond Klavertje, dat moet wel verschieten geweest zijn. Als ik het goed begrijp id de buurman er niet meer!!!! Daar wordt een mens héél stil van. Nog een fijne rustige avond wens ik jullie toe....Liefs van anny xxx

Gepost door: annytje1 | 20-07-11

Reageren op dit commentaar

Je gelooft het gewoon niet. In het begin blijf je maar denken dat er iemand een fout gemaakt heeft en dat het niet waar is, of niet waar kan zijn.

Erg hé. Sterkte hoor.

Gepost door: ms | 20-07-11

Reageren op dit commentaar

???, Klaverke...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 20-07-11

Reageren op dit commentaar

dat is serieus schrikken hé Klavertje
vorige vrijdag mjn bovenbuurman overleden, wel mooie leeftijd (82 j) maar heel onverwacht
z'n vrouw stond te roepen in de gang van het appt, ikke en m'n ouders en broer en z'n vrouw die juist op bezoek waren vlug gaan kijken, schoonzus is verpleegster heeft nog geprobeerd met hartmassage in afwachting van de 112 maar mocht niet meer baten, daar ben je echt efkes de kluts van kwijt hé

Gepost door: fotorantje | 20-07-11

Reageren op dit commentaar

oei....

zoiets stemt altijd tot nadenken...

groeten

Gepost door: willy | 21-07-11

Reageren op dit commentaar

Ach, het leven is slechts een entree voor de dood.
Ik vlucht geregeld naar Ispahaan.
Gelukkig zag hij mij niet staan.

Vermomd als tuinman.

Gepost door: Uvi | 21-07-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.