01-12-11

Ontboezemingen.

 


Bij de dokter...



De wachtkamer was goed gevuld. Haast allemaal vrouwen.Toen de buitendeur nogmaals openging, en er een jonge vrouw


binnenkwam, groette ze niemand, maar hoestte flink  Ze nam plaats, op de iets te harde stoel, pal naast mij. Ze knikte.

 

Over mij zaten twee vrouwen op leeftijd en hun gesprekken maakte het lange wachten iets aangenamer, vond ik.


Ik bestudeerde zo af en toe hun gezichten, en kon een glimlach soms niet onderdrukken. Gelukkig had ik zo'n oud tijdschrift


vanop het  tafeltje meegenomen, zodat ik zo af en toe mijn gezicht daarachter kon verbergen. En zo te zien


deden mijn 'buren' dat ook. Het gesprek tussen die twee vrouwen ging ... over de slaapkamer ... 

 

 

" Tja " zei die éne, ( laat ik haar Mevrouw 1 noemen tegen Mevrouw 2, "  Ik blijf het op dat waterbed steken ! Want weet je,


voor wij dat hadden aangekocht, had ik er helemaal geen problemen mee ! "  en om haar woorden kracht bij te zetten,gingen


haar beiden wenkbrauwen een paar keer ràzendsnel op en neer. Nadien sloeg ze haar beide ogen neer naar haar schoot.

 

Ik dacht: wat bedoelt ze nou toch, en gelukkig voor mij stelde haar gesprekspartner haar die vraag, die ik toen dacht,  luidop.


Mijn aandacht hadden ze ... :-) !

 

 

" Ach,  je weet toch wel, " en wéér gingen die wenkbrauwen van Mevrouw 1, pijlsnel een paar keer op en neer,


" Dààr hoef ik toch geen tekening bij te maken ! " En wéér dwaalden haar blikken naar haar schoot. Ze ging verder


" Toen we daar mee bezig waren is het er bij mij plots ingeschoten ... !  Zomaar hé ... ! "

 

Ineens bewogen alle andere tijdschriften, de mijne eerst, de hoogte in ... ik gniffelde en nét op datzelfde ogenblik,


ging de buitendeur opnieuw open. 



Een magere dame kwam binnen ...

 

duidelijk veels te warm aangekleed voor de temperaturen buiten. Ze bekeek de overvolle wachtkamer, ontdeed zich traag


en héél zelfverzekerd van haar muts, sjaal, wanten en dikke anorak en sprak luidop: 


" ik heb de dood aanvaard ! " en keek daarbij één voor één de mensen aan ... Tja ... en wéér bewogen die tijdschriften


plots van hoogtes. Je kon een speld horen vallen ... Mevrouw 1 en 2 keken elkaar veelbetekenend  aan, en idd ...

 

Bij Mevrouw 1 deden haar zware, zwarte wenkbrauwen ... weer overuren. ...


 

MENSEN,  PEOPLE,  mensen en dingen, ZW WT 2.jpg


Ik groet U ... :-) !










Commentaren

wens je een prettige dag toe

Gegroet,

Gepost door: Bianca | 01-12-11

Reageren op dit commentaar

Tja, Klaverke... kan (blijkbaar) gebeuren...
(Stiekem lachje)... !
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 01-12-11

Reageren op dit commentaar

heel dubbelzinnig * Grijns *

zonnekesgroet ☼

Gepost door: Sunny-Kay | 01-12-11

Reageren op dit commentaar

zo'n wachtkamer kan inspirerend zijn...

zware zwarte wenkbrauwen hoe kom je er bij...

met veel genoegen gelezen...

groeten

Gepost door: willy | 01-12-11

Reageren op dit commentaar

Een wachtkamer.. Ik voel me soms wel raar en ongemakkelijk, ik durf nooit geluid te maken met tijdschriften. Zelfs me even recht zetten lokt te veel aandacht van de andere mensen :D
Grtjs

Gepost door: Fairytalegirl | 01-12-11

Reageren op dit commentaar

Klaverke goede middag...

ze spreken hier bij ons soms over landbouw op zee en stel je nu eens voor dat het stormweer op een het waterbed is en de windkracht moogt ge zelf invullen ! Schitterend geschreven ! Fijne groetjes :-))pepino

Gepost door: pepino | 01-12-11

Reageren op dit commentaar

DAG Klaverke!

Ge kunt wat horen als ge soms in een wachtzaal zit he!!
Ik kan daar soms van genieten als ze zo bezig zijn!! lol!!
Wens je nog een fijne avond en voor morgen een gezellig dagje!
Lieve groetjes annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 01-12-11

Reageren op dit commentaar

hihi, ja in een wachtkamer kan je vanalles te horen krijgen, maar bij mijn dokter is het meestal stil
OT lief van je dat je het nog steeds een warm kadootje vindt, dankjewel

Gepost door: fotorantje | 01-12-11

Reageren op dit commentaar

Ha Klaverke,

Prach verhaal, zo is het wel, sommige kwetteren al hun prive maar rond.
De uidrukking van mevrouw 1 zie ik al voor me.
Laast zei ik nog tegen jonge DJ, als je wat wilt beleven moet je eens bij de huisdokter gaan zitten. oma

ot, Baron doet me sterk aan Tommie denken, maar Benno is een heerlijk levende hond, gek op voetba, wandelen en aan je oren lebberen.
Gelukkig gaat het met Baron goed, een snuffel van Snuf, die ligt te snurken en Tommie.

Gepost door: oma | 01-12-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.