15-04-12

Een mooie dag.

 

 

 

 

 

 

Daar zat hij dan, in zijn eentje, op het bankje in het park, onder de grote, eeuwenoude eikenboom. Een wekelijks


terugkerend ritueel, wat er in de jaren ingeslopen is. Dan zat hij daar,stilzwijgend. Alles om hem heen in zich opnemend.


De wind tussen de bomen door, het geritsel van de dode bladeren op de grond, het was immers al herfst. Af en toe een


man met hond die zijn gezichtsveld betrad, hem vriendelijk groetend. Dan weer een hardloopster, met van die witte dingen


in haar oren, waarvan hij nog altijd niet wist waar ze voor diende, en het zweet dat zich in grote hoeveelheden een weg naar


beneden baande langs haar roodgekleurde gezicht. “ Wat een mooie dag,” mompelde hij, tegen niemand in het bijzonder.

 

 

 

Daar liep hij dan, in zijn eentje, door de drukke winkelstraat van de stad waar hij al zijn hele leven woonde. Een wekelijks


terugkerend ritueel, wat er in de jaren ingeslopen was. Dan liep hij daar, met zijn wandelstok en zijn hoed op. Alles om


hem heen in zich opnemend. Een straatmuzikant met zijn gitaar, die zijn best deed The Beatles te imiteren, maar


af en toe een nootje miste.In de verte een groepje hangjongeren, stoer hangend op hun scooter, met een petje op en hun


broeken op half drie. “ Wat een mooie dag,” mompelde hij, tegen niemand in het bijzonder.

 

 

 

Daar lag hij dan, in zijn eentje, in een bed in een kleine kamer waar hij zich totaal niet op zijn gemak voelde. Een wekelijks


terugkerend ritueel, wat er in de jaren ingeslopen was. Daar lag hij dan, met een infuus in zijn rechterarm en een hartritme-


apparaat aan zijn linkerzijde. Alles om hem heen in zich opnemend. Haastende verpleegsters op de gang, die een


noodoproep kregen van de vriendelijke man in de kamer naast hem. Het steeds terugkomende ritmische gepiep van het


hartritme-apparaat naast hem. Een fluitende vogel op een tak van een boom waar zijn raam op uit keek.


“ Wat een mooie dag,” mompelde hij, tegen niemand in het bijzonder. Hij blies zijn laatste adem uit ...


 

vogel, twiet twiet, 2.JPG


Uit: Goodreads. 


Speciaal voor J.P. die gisteren overleden is, ongeveer op dezelfde manier als hierboven in de laatste paragraaf,


beschreven staat.

 

jp,een mooie dag,park,zeelaan,naomi klein,baron


Rust zacht, beste vriend !




Uit 't voorgaande postje ...


@ lilianne.Neen, zulke mooie poes hebben wij niet. Wel een Cavalierke ...


 

Baron, zonnen.JPG


hij heet Baron. Die poes ... die zat daar toevallig in het park.


Die fotootjes zijn allemaal Naomi, toen ze klein was, en die benen, tja ...


die zijn van mij hé ... ;-) 



Groetjes.


Tot vanavond !








09:13 Gepost door Klaverke | Permalink | Commentaren (4) | Tags: jp, een mooie dag, park, zeelaan, naomi klein, baron |  Facebook

Commentaren

'Mooi' eerbetoon, Klaverke...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 15-04-12

Reageren op dit commentaar

Dag Klaverke!

Een zeer emotionele dag gehad, niet?
Wens je toch een fijne zondag en een dikke knuffel, sterkte
Zo sterven is dan toch wel beter dan met veel pijn he?
Lieve groetjes annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 15-04-12

Reageren op dit commentaar

sterkte met het verlies van jullie vriend
elk van ons zal ooit die laatste adem...

lieve snoet van Baronneke

Gepost door: fotorantje | 15-04-12

Reageren op dit commentaar

Ha Klaverke,

Wat sluipen er veel dingen in ons leven die een beetje vast roesten.
Om zo te gaan lijkt me een verlossing.
Baron is een schat, ach ik hou van hem, net Als Snuf en Benno, maar die lebbert graag aan onze oren. oma

Gepost door: oma | 15-04-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.