10-11-13

De Groote Oorlog - Het Hinterland en de kust.

 

 

 

 

Sommige dingen blijven je bij  en moéten blijvend herdacht worden, hoe triestig de feiten ook moge zijn.


Naar aanleiding van 11 november las ik over De Groote Oorlog, en dat was veel leed, veel kommer en heel veel kwel. Toch 


schepten de mensen nog 'n klein beetje vreugde onder elkaar. Zo las ik dat de Engelstalige soldaten het grappig vonden


wanneer Belgen aan hen 'sigrets' vroegen. Maar de Belgen hadden dan weer op hun beurt de grootste pret, hoe die


Engelstalige sommige plaatsnamen uit België en Frankrijk uitspraken. 

 

in flanders field,ieper,museum,de groote oorlog,war,de eerste wereldoorlog,1914 1918,verhalen,anekdotes


Zo werd Wijtschaete, gelegen in West - Vlaanderen, door hen uitgesproken als White sheet, Passendale als Passiondale,


Godewaersvelde werd Gertywearsvelvet en Mendinghem, Dozinghem en Badaghem, dat waren drie gemeenten achter het


front, die een naam kregen in verband met eerstehulpposten en men liet ze op "hem" eindigen, om er een vlaams tintje aan


te geven. Franstalige plaatsnamen, zoals Bois de Troncs, dààr maakten ze Trones Wood van, Auchonvillers


werd Ocean Villas, Fonquevillers werd Funky Villas, De Kemmelberg noemden ze Mount Camel en ze zeiden Eat Apples


als ze het over Etaples hadden.Dat zorgde voor hilariteit alom. Hun grootste plezier zat toen echt in kleine dingen ...

 

zoals warme dikke gebreide sokken, die een soldaat in een pakket(je) mocht ontvangen. Met een persoonlijke brief,

 

in flanders field,ieper,museum,de groote oorlog,war,de eerste wereldoorlog,1914 1918,verhalen,anekdotes


en soms nog een foto van dierbaren, die hen lieten weten dat ze ergens een veilig(er) onderkomen hadden gevonden.


De vreugde, dat ze iets te eten hebben, en het gevoel van een ietwat vollere maag, en een vuurtje om het toch wat warmer


te krijgen, dat was allemaal niet zo evident in die oorlogsjaren!. In 1916 - 1917 was de winter dan nog een heel strenge ook.


Zo streng zelfs dat de Noordzee dichtvroor ...

pakijs1916 winter,.jpg


De onfortuinlijke soldaten, die deze vreselijke winter in de open lucht trotseerden,  hadden last van ijzige wind, en extreme


lage temperaturen, van -20 en meer, zodat ook hun materialen en geweren, bevroren waren. Zelfs koffie. Het komt allemaal


pakijs1916a, winter.jpg

regelmatig terug in hun belevenisverhalen. KLIK ...

 

Voor de soldaten was deze koude winter natuurlijk niet zo leuk en doorbijten was de boodschap. Eigenlijk zal de IJZER


en de overstromingsgebieden toen ook wel tot een reusachtige ijspiste herschapen geweest zijn. Maar in Maart 1917


fleury_01f, Koude winter.jpg


kwam de dooi, en die was al even erg, zo niet erger – Modder ! 

 

redding-tegenstander.jpg


Hier werd een soldaat uit de modder gehaald door zijn tegenstanders ... Het ware barre tijden voor de mensen ...

18 ponder in aktie omgeving westhoek..jpg

pioneers aan het werk Westhoek ridge 1917.jpg 

   

...   en ook voor het dier ...


Honden werden tijdens de oorlogsjaren ingezet, om bv. hondenkarren te trekken met materialen, of werden gebruikt


( bij Het Rode Kruis ) om slachtoffers te zoeken. Zo gaat er het verhaal over een anonieme Engels Setter, die met zijn Franse


meester in de loopgraven zat tijdens de Slag van de Marne. Op een nacht ontplofte een artillerie granaat in de buurt


en de hond zijn baasje werd begraven onder een massa van aarde en puin. De hond begon meteen te graven, naar zijn


baas - soldaat, hij bleef graven en graven, tot zijn poten te bloederig waren. Toen begon hij luid te blaffen totdat hij de


aandacht had van soldaten, die zijn baasje, die ernstig gewond was, redde, en hem in een ambulance plaatsten. 


De hond volgde de ambulance naar een veldhospitaal, en mocht daar blijven, bij zijn baas aan het bed, totdat hij volledig 


hersteld was  ... De twee verlieten samen het ziekenhuis ...


1915-26 juni THE SPHERE (1), hond.jpg


 ( Bron: Boek Nieuwpoort 1914-1918 commandant Thys en De Eerste Wereldoorlog - Forum )


82ni81v.jpg

a2zcdscom0350yx3.jpg

   

War ...  De Groote Oorlog ...


Zo beschreef men het: 

de groote oorlog,war,de eerste wereldoorlog,1914 1918,verhalen,anekdotes

 de groote oorlog,war,de eerste wereldoorlog,1914 1918,verhalen,anekdotes
De weg Chateauwood die leidt naar de Westhoek   Artillerie aan het werk ...


 " Altijd als ik dit soort foto's zie verbaas ik me weer over de totale desolate aanblik. Die schier oneindige, licht glooiende


vlakte waar geen boom of huis meer te zien is. Ook al los je geen enkel schot en valt er geen enkele obus in je buurt, 


dan nog moet je daar vreselijk depressief van worden. En in het voorjaar zijn daar ineens de poppies ...

 

in flanders field,ieper,museum,de groote oorlog,war,de eerste wereldoorlog,1914 1918,verhalen,anekdotes


. Een fel rood gekleurd teken van leven 


...



Geen wonder dat dat beeld is blijven hangen ...  ! "








Commentaren

Ter gelegenheid van 11 november breng ik jaarlijks een bezoek aan de Westhoek. Vanmiddag ga ik me dus even bezinnen op het Tine Cot Cemetery in Passendale.

Gepost door: Benjamín | 10-11-13

Reageren op dit commentaar

Tine Cot Cemetery , dat staat ook in onze agenda ...http://www.passchendaele.be/ned/tynecotNL.html

en daarna ieper, http://www.lastpost.be/nl 'k Vrees een beetje dat daar veel volk ga zijn straks, maar toch, kippenvelmomenten.

Gepost door: Klaverke | 11-11-13

mooi postje over deze vreselijke periode
goed dat ze toch ook nog ergens konden om lachen

k zou wel meewillen met benjamin :-) zo lang geleden dat ik nog op Tine Cot cemetry kwam en vroeger woonde ik er zo dicht bij

Gepost door: fotorantje | 10-11-13

Reageren op dit commentaar

Denk dat wat humor zo af en toe goed was voor de soldaten hunne moreel.

Gepost door: Klaverke | 11-11-13

Vreselijke tijden moeten dat geweest zijn. Telkens ik zo'n verhalen lees, krijg ik kippenvel en een naar gevoel in mijn maag.

Gepost door: bea | 10-11-13

Reageren op dit commentaar

Ja hé, 'k heb dat ook, Toen wij ooit eens in Ieper het oorlogsmuseum een bezoek brachten, lag daar een glazen vloer, met daarin in het zand allemaal brokstukken, granaten, kogels en ... een hand ...
'k dierf daar haast niet over te lopen toen,( ook al wist ik wel dat dat geen echt hand was.)

Gepost door: Klaverke | 11-11-13

Een indrukwekkende log, een verschrikkelijke tijd is het geweest.
Dan leer je de kleine positieve dingen wel waarderen.
Een zwarte periode in de geschiedenis. Hans

Gepost door: Hans | 10-11-13

Reageren op dit commentaar

Inderdaad Hans.

Gepost door: Klaverke | 11-11-13

een pracht van een log .... het moet vreselijk geweest zijn voor die soldaten en wij staan daar niet genoeg bij stil ... mooi van jou om zo iets nog eens heel dicht tot bij ons te brengen

Gepost door: merel | 10-11-13

Reageren op dit commentaar

De ontberingen en alle bijkomende ellende, 't moet verschrikkelijk geweest zijn Mereltje. Wij kunnen dat nooit juist ten volle inschatten hoé erg die mensen (en dieren) geleden hebben. En waarom? Een paar jaar later was het weer van dat ... idd wereldoorlog II ...

Gepost door: Klaverke | 11-11-13

Dag Klaverke!

Het mag zeker niet vergeten worden NOOIT....!
Er zijn teveel mensen die er voor moeten sterven en veel verdriet voor de achterblijvers.
Mooi geschreven hoor Klaverke!
Wens je een hele fijne zondag nog!
Lieve groetjes Annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 10-11-13

Reageren op dit commentaar

Vind dat ook dat zoiets nooit mag vergeten worden Annemarieke. In 2014 is het ' 100 jaar de Groote oorlog ', http://www.vlaanderen.be/int/100-jaar-groote-oorlog-2014-18
Men doet er van alles, aan en rond, om deze gebeurtenis in de kijker te zetten en zo de mensen bewust te maken van een triestig stuk geschiedenis.

Gepost door: Klaverke | 11-11-13

een vreselijke tijd..

en voor wie en voor wat uiteindelijk..?

gelukkig kon men nog met kleine dingen lachten tijdens de grote oorlog...

groeten

Gepost door: willy | 10-11-13

Reageren op dit commentaar

Die vraag: voor wie en voor wat, spookte ook vaak door mijn hoofd Willy. Men heeft of had er maar weinig uit geleerd ( 1940 1945 WOII )

Gepost door: Klaverke | 11-11-13

Een prachtige hommage heb je hier gebracht aan de vele naamloze mensen die hun leven lieten om ons in vrijheid te laten leven!

Gepost door: magda | 10-11-13

Reageren op dit commentaar

Zij verdienen alle eer Magda. Elk levend wezen, van burger tot titel, van klein tot groot, alles wat leefde in die tijd, had ellende ellende ellende ...

Gepost door: Klaverke | 11-11-13

Elk jaar op 11 noveber ben ik bij de herdenking aan wezig, en dat al sinds mijn kindertijd. We waren verplicht om op de herdenking van de wapenstilstand vanaf het 5 de en 6de leerjaar aanwezig te zijn, ook de leerlingen van de (toen) middelbaarschool, we vormde de herenhaag. Nu is het " wie wil mag komen", en je kan het al raden. Ook de mensenmasa is flink uitgedund wegens ouderdom of overleden. Voor de jongere generatie is het gewoon een vrije dag, en nu ook nod eens een verlengt weekend

Gepost door: liliwens | 10-11-13

Reageren op dit commentaar

'k Weet ook nog dat wij als kind eens hadden mee 'herdacht 'met al onze klasgenootjes. 't Was een koude dag, wij fietsten van Hoevenen naar Stabroek ( daar liep ik school ), vormden toen een erehaag aan het gemeentehuis en nadien aan het graf van de gesneuvelden. Ik hoorde hoe iemand de namen van de doden hardop voorlas, waarop een andere persoon telkens erachter luidop sprak: gestorven voor 't vaderland. Dat liet een diepe indruk na. Ik kreeg ijskoude tenen, zo lang was die lijst met namen. Nadien kregen we in de refter een kop warme chocolademelk.

Gepost door: Klaverke | 11-11-13

Heb vorige week nog het kamp van Elsenborn bezocht met het vernieuwde museum over WO1 en WO2. Boeiend, om nooit te vergeten, hopelijk 'never again!'

Gepost door: Gidsjoris | 10-11-13

Reageren op dit commentaar

Volledig met je eens, na WO I en WO II, hopelijk never again !

(link Elsenborn: http://www.mil.be/elsenborn/index.asp?LAN=nl )

Gepost door: Klaverke | 11-11-13

De commentaren zijn gesloten.