21-04-09

WIJS.

 

 

 

En Klaverke ... ? Wat hebben we nu geleerd ? Ten éérste:


GA NOOIT MEER IN ZEE MET IEMAND DIE MOOIE WOORDEN GEBRUIKT  ...


En ten tweede:


OOK AL STA IK VOOR ALLES OPEN,


DEZE TWEE DAMES HEBBEN ME IN INDERDAAD MOOI IN DE  ZAK GEZET ...


En ten derde ? 


VERTROUW NIEMAND MEER  ...


HOE GELOOFWAARDIG EN SYMPATHIEK ZE OOK NOG MOGEN OVERKOMEN ...


Dat was  voor mij idd een wijze maar trieste les geweest ... :-(

 

 

Pfffffffffffffffffffffffffffff ... !

 

 

 


 

 

 

12-03-09

Een verloren zieltje.

 

 

 

Beteuterd zocht ik haar al sinds vanmorgen. Toen had ik haar verdwijning pas vastgesteld, en meteen was ik klaarwakker ...


ik keek in het bed, voelde nog met mijn handen aan de kussensloop, keek verbaasd in het rond, en zocht haar zelfs onder

 

het bed !

 

Maar niks was er te vinden ... Daarna zocht ik haar in de badkamer, trok de deur van de douchecel open, maar ook hier

 

kwam ik van een kale reis terug.


" Hoe kan dat nu toch ... " zei ik hardop tegen mezelf . Een antwoord kreeg ik niet. Kon ook niet, ik was immers alleen in

 

huis ... !


Tja, en  wat nu ...? schoot het door m'n hoofd. Beneden zoeken zeker, was toen mijn gedachte. En ik liep de trappen af, 

 

naar benee.

 

Ondertussen keek ik van links naar rechts of ik geen glimp van haar kon opvangen. Maar niks, NIKS , NIKS  zag ik van haar !

 

Ook niet in het toilet ! Teleurgesteld en een beetje boos op mezelf,  begon ik toen mijn eigen lichaam te betastten. 

 

Ik keek zelfs aandachtig in mijn eigen bh !  Waar zat dat ding nu toch ! Ontgoocheld liep ik opnieuw de keuken in, mijn ogen

 

steeds zoekend op de grond. En ja hoor, op een plekje waar ik nooit of te nimmer zou opgekomen zijn om daar ook eens

 

te gaan kijken, dààr zag ik haar !  Ze lag haast onder de wasmachine  ... 


mijn tweejarig, zilveren LINKER oorbelletje ... :-))))) !

 

 

 

Nu ben ik éindelijk weer compleet ... :-))) ! ! !

 

 

 

 


19-11-08

STRESS !

 

Omdat alles in één keer moet gebeuren. Er nog zoveel moet worden gedaan ...
behang en verf tegen de muren, er zijn ook nog geen gordijnen voor het raam.
En de dozen moeten vol
want alle kasten moeten leeg. Niemand die de leut ervan in ziet, echt,
er is maar weinig lol.


Stress ... !
Want de verhuizing is in volle gang !
De ene helft staat nog hier, de andere helft daar in de gang
en je zoekt je soms gek naar je eigen spullen
en eigenlijk hé ...
is dat toch helemaal niet zo raar ... ?


Stress ... ! ! !
 " Hoe hoog was weer dat plafond ?  En mijn tapijt ? Past die daar wel op de grond ? "
" En hoe zit het met de ladderlift ? " ondertussen verdwijnt er uit de keuken nog een zift.
" Zeg. Vijf hoog, hoe gaat dan dan ? "
" Wees maar gerust hoor mams, dat gebeurt toch vaak!  Die mensen weten heus wel wat ze doen,
Ze kennen écht hun taak ... "


STRESSSSS !!!!
" Help! Waar moet ik met die spullen héén ? Heb ik die nog nodig daar, ik wil ze eigenlijk wel niet kwijt ? "
Kunnen ze niet bij jou in de kelder, voor een tijdje misschien ? "
" Komt in orde  hoor!  je zal wel zien ...
En s' avonds begin je met volle moed,
een plekje vrij te maken in een hoek ...

 

STRESS !
nog een paar weekjes ! !
als dan de dozen leeg zijn en alle kasten weer gevuld,
is eindelijk weer je huis in volle rust gehuld,
Dan kan je EINDELIJK zeggen:
WELKOM in mijn nieuwe huis ... :-)))

Het ga je daar heel goed hé Mams ... :-))) !